J. Stąpór – Przyjaciel

to ktoś

kto jest obok

gdy go potrzebujesz

 

to ktoś

dla kogo

znaczysz coś

 

to wsparcie

i zrozumienie

kiedy się zgubisz

 

to mądrość

z której czerpiesz

której nie wycenisz

 

to przepływ rzeki

ciepło ogniska

i owoce ziemi

 

gdy wicher wieje

a niebo jest z czerni

wiesz ze jest obecny

 

to ktoś kto

daje szansę

gdy dzielisz dystansem

 

ma czar

na trudną sytuację

urządzi celebracje

 

przyjmie twe podarki

odpuści niesnaski

bo jesteś kimś ważnym

 

bez niego

to nie to samo

z tobą ma tak samo

 

nakarmi światłem

stara się jak umie

choć czasem to trudne

 

zna coś więcej

niż twój wizerunek

gdy trzeba kruszy strukturę

 

bierze ile umie

co twoje szanuje

prosi i dziękuje

 

godzi się na wybryki

zasiewa jakości

z respektem dla przeszłości

 

jest częścią historii

tak jak i twej osobowości

to z nim przygody

 

mrok ci rozjaśni

czasem odwróci karty

wiesz kiedy udaje

 

jemu siebie pokarzesz

a kiedy krzywdzi

to boli najbardziej

 

ciężko mu wybaczyć

trudno się pogodzić

kiedy go stracisz

 

przyjmujesz go w całości

pójdziesz z nim tam

gdzie boi się iść sam

 

gdy się pogubi

dalej go lubisz

choćby świat się odwrócił

 

to więź co przetrwa

sztormy i przekleństwa

odczuwasz jego brak

 

pójdzie ci na rękę

co ciężkie przełknie

waży twoje słowa

 

czuje twego ducha

z nim niejedna próba

warto go słuchać

 

wspomni cię w zimie

zadzwoni by spytać

jak ci się żyje

 

ma swój cień

pozwoli ci w niego wejść

opowie przez co przeszedł

 

razem budujecie świat

to dar i skarb

to nowy start

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *